THE AUTUMN TREE

p

o

e

m

 

 

The autumn tree standing tall

 

 

With leaves of sentiments sacrificed

Or shed by fall of season

With branches stretched to the heavens

And eyes closed in prayer

I identify myself with thee

I shall never be inclined to adorn

Your hair with artificial green

Neither shall I paint your thoughts

In the hypocrisy of yesterday

For i realise this too is life

This autumn is a reality

You and me, our summers

Poignant and adventurous

Celebrated with zeal and zest

Our monsoons enlivened by

Green sprouts of fresh ambitions

We ploughed the fields of sensibility and

Planted our imaginations

We reaped rich harvests and

Filled our granaries

Our winters ,we remained closeted

In misty hideouts of inebriation

And  got warmed up by

Ephemeral infatuations

Our springs fragranced by

Inflorescence of intense desires

We ventured into Gardens of temptations

Plucked the roses , our toes bleeding

You and me!

Now, the autumn tree

Look at me in my eyes

Read me as i do to you

Teach me shed my absurdities

And dress up in naked innocence

Give me thy penance

Share with me the quietude of your skies

Impart to my thoughts

The serenity of your mind

Fill my soul with the prayer

Of your folded hands. 

Advertisements

4 Responses to “THE AUTUMN TREE”


  1. 1 സതീശന്‍ പുതുമന ഒക്ടോബര്‍ 23, 2010 -ല്‍ 2:27 pm

    പെണ്ണെഴുത്തിന്റെ ഉശിരന്‍ ചര്‍ച്ചകള്‍ പല വേദികളിലും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ ഇതാ പതിവില്‍ നിന്ന് വിട്ട് ഒരു പെണ്ണ് എഴുതുന്നു-സമൂഹത്തില്‍ സ്ത്രീയുടെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചും സ്ത്രീ പീഡനത്തെ കുറിച്ചും പൊതുജീവിതത്തില്‍ സ്ത്രീ വഹിക്കേണ്ട പങ്കിനെക്കുറിച്ചും അല്പം വ്യത്യസ്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുള്ള ലതിക,എഴുതുന്നത്‌ പക്ഷെ അവയെ പറ്റിയൊന്നുമല്ല-ഈ വിഷയത്തിനു ലിംഗഭേദമില്ല-ചില്ലറ ഭേദഗതികളോടെ,ഈ കവിതയില്‍ ആത്മഗതം നടത്തുന്നത് പുരുഷനുമാവാം -പക്ഷെ മീശ കറുത്ത് തുടങ്ങുമ്പോഴും ശബ്ദം കനത്തു തുടങ്ങുമ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്ന അതേ ലഹരിയോടെ ജീവിതത്തിലെ സായന്തനത്തെയും സ്വീകരിക്കാനും ഉള്‍ക്കൊള്ളാനും നമ്മിലെത്ര പേര്‍ തയ്യാറാവും ?തലമുടിയില്‍ വെണ്മ പടരാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ചായം കൈയിലെടുക്കാതെ,വശങ്ങളില്‍ നിന്നോ നെറുകില്‍ നിന്നോ ‘ബ്രഹ്മക്ഷൌരം’ അതിന്റെ സാന്നിദ്ധ്യമറി യിക്കുമ്പോള്‍,ഉള്ളില്ലാത്ത മുടി അല്പം നീട്ടി വളര്‍ത്തി ,അതിനെ മറയ്ക്കാന്‍ ശ്രമിക്കാതെ ,നമ്മിലെത്ര പേര്‍…?
    നല്ല കവിത ,അനിയത്തീ-ഇനിയും എഴുതുക,മനസ്സിലെ കുട്ടിയെ,കാമുകിയെ,ചെറുപ്പക്കാരിയെ-എല്ലാവരെക്കൊണ്ടും സംസാരിപ്പിക്കുക –

  2. 2 P.M.Ali ഒക്ടോബര്‍ 23, 2010 -ല്‍ 8:17 pm

    Beautiful poem. Reflection and quiet contemplation like the autmnal tree. Spring will be here soon.

  3. 3 pr_rajan ഒക്ടോബര്‍ 27, 2010 -ല്‍ 4:11 am

    branches stretched to the heavens
    And eyes closed in prayer
    I identify myself with thee

    as simple as you Latika,
    loves your words!

  4. 4 anitha ഒക്ടോബര്‍ 31, 2010 -ല്‍ 5:37 am

    let me paint our autumnal tree
    with colours three
    the green of endless productivity
    the red of passions unlimited
    the blue of dreams not tagged
    for we’re the architects
    and we’re the artists
    let’s create our symphonies
    let nature have her own…

    Lathika,heavens as a paradise of our own and not death…

    congrats!!


ഒരു മറുപടി കൊടുക്കുക

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / മാറ്റുക )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / മാറ്റുക )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / മാറ്റുക )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / മാറ്റുക )





%d bloggers like this: